განათლება

მომავლის მასწავლებელი: – “экзамены для меня всегда праздник”

“წარმატებული ადამიანების ადგილი არ არის სკოლაში”, “იმდენს იზამენ მოტივირებული პედაგოგი აღარ შერჩება სკოლას”, “ნემსის ყუნწში ძვრებიან საარჩევნო ხმებისთვის”, “ეს იმ საშემოდგომო გამოცდას გავს, გვიან, მაგრამ ყველა რომ აბარებს”, “დაგვცინიან სერთიფიცირებულებს!”, “რატომ გვიშლიან ნერვებს, ამ ქვეყანას მასწავლებლები არ ჭირდება? ჩვენი იმიჯის შელახვის კიდევ ერთ მცდელობაა” – facebook -ის დახურულ ჯგუფებში წარმატებული და იმედგაცრულებული მასწავლებლები ღელავენ. შრომა, რომელიც გაწიეს, რომლითაც სხვა 50 ათას კოლეგას ბევრად სჯობდნენ, წყალში ჩაუყარეს. დღეიდან წარმატებული და წარუმატებელი პედაგოგი აღარ არსებობს. ყველა ერთნაირად “კარგია”! რას იზამთ, 15 ათასი 50 ათასზე 3-ჯერ და უფრო მეტად ნაკლებია. სად 15 000 ხმა და სად 50 000 ?! წინასაარჩევნოდ!

ამიერიდან გვექნება გამოცდა, სადაც არავინ ჩაიჭრება. ყველა იმას ჩააბარებს რაც იცის. რა მოხდება, თუკი სწავლებისთვის საკმარისი ცოდნა არ აღმოაჩნდება მასწს? არაფერი! სად არიან ამ დროს მშობლები? ნეტაი, შენ. მოგცლია, მაინც რეპეტიტორტან უნდა ატაროს 😦
როგორ უნდა მოახერხო, რომ წარმატებულ მასწავლებლებს თავიანთი თავი შეაცოდო? რა მიზანი უნდა გქონდეს, რომ საგნის უცოდინარ მასწავლებელს პასი მისცე, ხმა ამოაღებინო და “ესეც თქვენო” ნიშნისმოგებით აძახებინო მასზე მშრომელი და ჭკვიანი კოლეგებისთვის? – კითხეთ სანდრო ჯეჯელავას, ვიდრე მე ინტერვიუს რიგში ვდგავარ!
ჩემი თვალით კი ასე ჩანს – ვისაც უნდა ეფერებოდეს ნერვებს აწყვეტს, ვისთანაც პრინციპული და შეუვალი უნდა იყოს, თავზე ხელს უსვამს.
მე ვინ ვარ?- ერთი რიგითი მშობელი, გადასახადის გადამხდელი, რომელსაც სახელმწიფო შესაძლებლობას მიკარგავს საჯარო სკოლაში ხარისხიანად ვასწავლო ჩემ შვილებს. მე არ მინდა წარუმატებელი, გაყინული, შეშინებული, ჩირგვში მჯდომი ან დირექტორის ნათესავი მასწავლებლები. “აქედან იქამდე წაიკითხეთ, ლექსი დაიზეპირეთ, ჩემთან მოემზადეთ” ტექსტებით. მე თანამედროვე სტანდარტებს მორგებულ მომავლის პედაგოგებთან მინდა მუშაობა, რომლებიც ზრუნავენ განვითარებაზე. დიახ, აბარებენ გამოცდებს, აგროვებენ კრედიტებს, იყენებენ სხვა და სხვა რესურსებს, წერენ პროექტებს, მშობლებისგან ითხოვენ ჩართულობას, მოსწავლეებისგან – სწავლას, შრომისმოყვარეობას, პატივისცემას, და ა.შ.
მე ვერ შევაჩერებ ჩემი შვილების ზრდას. დრო არ იცდის და ვერც მე დაველოდები სკოლიდან თავისით როდის გაიწოვება უცოდინარი მასწავლებლების და უმანდატო პარტიული დირექტორების რაოდენობა. ამაზე განათლების სამინისტრო უნდა ზრუნავდეს. ამისთვის ვუხდი ხელფასს, პრემიას და დანამატს ჩემი შემოსავლიდან. ამისთვის ვუფინანსებ კომფორტული მანქანით მგზავრობას, ტელეფონზე საუბრებს, მივლინის ხარჯებს და ა.შ.

ტაში 50 ათასო მასწავლებელო, ვინც იძახდით რომ გამოცდები შეურაცხყოფაა! აი, თქვენი დრო მოვიდა.

.49138186.jpg

იძახეთ ახლა “экзамены для меня всегда праздник” და გულში მაინც გრცხვენოდეთ, მომავლის შემოქმედის ნაცვლად უბრალო ელექტორატი რომ ხართ.