Uncategorized

ქაოსი შიმშილის სახელით

მეჩქარება, 16:00-ზე შეხვედრა მაქვს ჩანიშნული, სულ 15 წუთია დარჩენილი. დგას ჩემს უკან “ოპელი” და მძღოლი არ ჩანს. ჩაკეტილი ვარ. 5 წუთიანი უიმედო ტრიალის შემდეგ მივხვდი,  დაცდას აზრი არ ქონდა. დომინოს პრინციპით დამენგრეოდა ყველა გეგმა და გავიქეცი ფეხით, მერე ტაქსით. საქმე რომ მოვილიე, დავბრუნდი ჩემს მანქანასთან. ისევ ისე დგას “ოპელი”, ამჯერად პატრონთან ერთად. ამ დროს ერთადერთი… Continue reading ქაოსი შიმშილის სახელით

საზოგადოება · Uncategorized

არც რომელიმე მინისტრია ჩემზე რამით მეტი და არც რომელიმე მათხოვარი – ჩემზე რამით ნაკლები.

  ძალიან პატარამ გავაცნობიერე რომ ადამიანი ადამიანია, გინდა მინისტრი იყოს და გინდა მათხოვარი. ორივეს ერთნაირად უხარია, ერთნაირად სწყინს, ერთნაირად ბრაზდება, ერთნაირად უყვარდება, ერთნაირად ტირის, ერთნაირად შივდება, ერთნაირად სწყურია და ერთნაირად დადის ტუალეტში. მეც ერთ-ერთი მათგანი ვარ – არც რომელიმე მინისტრია ჩემზე რამით მეტი და არც რომელიმე მათხოვარი ჩემზე რამით ნაკლები. განსხვავება ცხოვრების ხარიხსში და სურვილების… Continue reading არც რომელიმე მინისტრია ჩემზე რამით მეტი და არც რომელიმე მათხოვარი – ჩემზე რამით ნაკლები.

საზოგადოება · სოციალური · ჯანდაცვა

სიბერე ქართულად ანუ სოციალური დახმარების იმედად დარჩენილი მოხუცი მშობლები

სოციალურად დაუცველ ოჯახში მოვხვდი. ბევრი გაჭირვებული მინახავს, მაგრამ შემძრა, რაც იქ დამხვდა. 60 წელს გადაცილებული შეზღუდული შესაძლებლობის ქალი დანგრეულ, შუშებჩამტვრეულ ქოხმახში ღრმად მოხუც მამასთან და 13 წლის შვილობილთან ერთად ყოველდღიურად ებრძვის შიმშილით სიკვიდილს. არ აქვს გათბობა, საწოლი, მაგიდა, სკამი, კარადა… არაფერი აქვთ, რაც ოჯახს ჭირდება. მიწაყრილ იატაკზე თაგვის ცურლებში ლეიბის ნაგლეჯი გდია, წარმოუდგენელი ანტისანიტარიაა. დიასახლისი… Continue reading სიბერე ქართულად ანუ სოციალური დახმარების იმედად დარჩენილი მოხუცი მშობლები

საზოგადოება

ემანსიპირებული ქალების რეალობა

მე მგონია, რომ ჩემი დროის ქალებთან უფრო ადრე მოვა სიბერე. ჩვენ უფრო ადრე გაგვიჩნდება თვალის ირგვლივ ნაოჭები (თუ ფილერებით არ შევივსეთ), ჩვენ უფრო ადრე გავჭაღარავდებით, ჩვენ უფრო ადრე დაგვღლის ცხოვრება. ჩვენ ემანსიპირებული ქალები ვართ. ჩვენ აჩქარებული ტემპით ვცხოვრობთ, ჩვენ მხოლოდ ქმარ-შვილს არ ვუვლით, ჩვენ ვმუშაობთ. მთელ დღეებს სამსახურებში ვატარებთ, მერე შვილებთან გავრბივართ ბაღში/სკოლაში . ოთახებში… Continue reading ემანსიპირებული ქალების რეალობა

საზოგადოება

დე

მას ისევე სჭირდება დილის ძილი, როგორც მე. მას ისევე სჭირდება სამსახური, როგორც მე. მას ისევე სჭირდება მეგობრები, როგორც მე. მას ისევე სჭირდება თანამეცხედრე, როგორც მე. მას ისევე სჭირდება დასვენება, როგორც მე. მას ისევე სჭირდება განმარტოება, როგორც მე. მას ისევე სჭირდება თანადგომა, როგორც მე. მას ისევე სჭირდება მოფერება, როგორც მე. მას ისევე სჭირდება თავისუფალი დრო, როგორც… Continue reading დე

საზოგადოება · სოციალური

– არ მოგწონს? წადი!

საყიდლებზე დავბოდიალობდი. ერთ-ერთ მაღაზიაში გოგო შემოვიდა. კართან, გარეთ პატარა ბიჭი დატოვა, 6-7 წლის. მენეჯერს მოკრძალებულად ჰკითხა ვაკანსია ხომ არ გაქვთო. მკვახე უარი არ გაკვირვებია. ზრდილობიანად გაიღიმა, მოიბოდიშა და გავიდა. მეც გავედი. – აქაც არაო, დე? – ჰკითხა ბავშვმა. არაო! -სუნთქვას ამოაყოლა იმ გოგომ. მუშაობას რო დაიწყებ, ტყლარწს მიყიდი? – გიყიდი დედი, ცოტაც და ვიპოვი რამეს.… Continue reading – არ მოგწონს? წადი!

საზოგადოება · Uncategorized

ალაგ-ალაგ გამოფხიზლებული ერი

ჩვენ არც ღვთისმშობლის წილხვედრი ქვეყანა ვართ და არც “ყველაზე დამპალი ნაროდი”. ერთი ჩვეულებრივი ერი ვართ, ცოტა გულიანი და ბევრი “ამ ჩემს ფეხებს” მოქალაქით. გულიანები შინაურის მიმართ, თორემ სხვისი დედა? სხვისი მამა? სხვისი შვილი? სხვისი მოხუცი? – მოიცა ერთი რაა… ალაგ-ალაგ გამოვფხიზლდებით ხოლმე, ვინმე გალეშილმა მძღოლმა ახალგაზრდა გოგო თუ მოგვიკლა; ყურები თუ გაუხვრიტეს ბავშვს პირდაპირ ეთერში,… Continue reading ალაგ-ალაგ გამოფხიზლებული ერი